Menu Er is nog meer
Dirk en reclame: meesterlijke inhakers Dirk en reclame: meesterlijke inhakers

Dirk en reclame: meesterlijke inhakers

Begin tijdens een verjaardag over de reclame van Dirk van den Broek en al snel komt De Tas ter sprake. De grote, stevige rode tas waarmee je letterlijk echt van alles kunt vervoeren. Een vondst van oudste zoon Jan van den Broek in 2002. En een typisch voorbeeld van Dirk-reclame.

Dirk (van den Broek) is een meester in het bedenken van inhakers. Altijd al geweest. Zo groeide de rode Dirk-tas zelfs uit tot een stijlicoon die nog te zien was op de catwalk van de Amsterdam Fashion Week. De Tas bleek ook een populaire hoofdrolspeler tijdens menig campagne. Zoals rond de Troonrede van 2008, op het hoogtepunt van de crisis. Daar speelde Dirk alert op in met een afbeelding van het voltallige kabinet in vol ornaat, zittend in de Trêveszaal aan het Binnenhof. Met aan hun voeten (gefotoshopt): de rode Tas van Dirk. En dan als kopregel: ‘De boodschap is duidelijk.’ Briljant.

Of die keer rond Koninginnedag toen Beatrix nog op de troon zat. Zagen we een afbeelding met een memo op een gesloten paleishek: ‘Ben heel even boodschappen doen. Het kabinet is langs geweest en de koek is op.’ Was getekend: ‘B.’ Of toen Barack Obama president werd van de Verenigde Staten en hij flink de broekriem moest aantrekken vanwege alle sociale plannen. ‘Gelukkig’ bracht minister-president Mark Rutte net namens Nederland een bezoek aan Het Witte Huis. Met, hoe kan het anders, twee goed gevulde Dirk-tassen.

Ook zo’n typische Dirk-reclame-gedachte: het heilige geloof in de papieren krant vol aanbiedingen. Of die speciale kranten die decennialang werden uitgebracht bij openingen of heropeningen van Dirk-filialen. Meestal in samenwerking met een plaatselijk huis-aan-huis-blad. Iedereen kwam in deze kranten aan het woord: van filiaal-manager tot trouwe klant.

Bij de reclame van Dirk denken sommige oudere lezers vast nog aan die keer dat Dirk van den Broek op de voorpagina van Nieuws van de Dag (toen het Amsterdams kopblad van De Telegraaf) zijn collega Simon de Wit (later overgenomen door Albert Heijn) publiekelijk terecht wees: ‘Simon mag niet jokken.’ Het was een reactie op een uitspraak van Simon de Wit die had beweerd dat Dirk van den Broek niet de goedkoopste was.

Bij Dirk kijken ze nu eenmaal op geheel eigen wijze naar een ambacht als reclame maken. Het liefst doen ze het ook gewoon zelf. Volgens de slogan: ‘Reclame maken is niets anders dan de klant vertellen wat je voor hem of haar hebt.’

De reclame-afdeling van Dirk ontwierp ook een eigen lettertype dat tot op de dag van vandaag nog steeds wordt gebruikt. Wekelijks schreven in alle filialen de medewerkers met de hand de display-kaarten bij de artikelen die in de reclame waren. Want: ‘Een prijskaart is een zwijgende verkoper.’ Typisch Dirk!

Dirk van den Broek was er ook vroeg bij tijdens de intrede van de TV-commercials, in 1965. Het resultaat was er naar: ‘Mijn naam is Van den Broek, Dirk van den Broek.’ Een opzienbarende campagne, vooral in die tijd.

Die eigenzinnige lijn van aandacht vragen voor de winkel en de producten heeft Dirk altijd weten vast te houden. Met als voorbeelden:

Boerenkool zoekt vrouw.

Disco in de supermarkt

Maar ook de Zweedse Chef

Tillen of getild worden

en natuurlijk het bekroonde item over Prinsjesdag

.